مرگحقاستبيمارستانهايكرمانشاهوسيله

پاسخهاي متناقض رئيس و معاون درمان، دانشگاه علومپزشكي كرمانشاه

مرگحقاستبيمارستانهايكرمانشاهوسيله

بيمارستان يعني مكاني پر از آرامش و اميد به برگشت زندگي. كادر درمان كه مسئوليت ادارهي بيمارستان را بر عهده دارند، تنها دردهاي بيماران را تسكين نميدهند بلكه به بيمار و خانوادهاش، اميد به بهبودي و درمان تزريق ميكنند و در نهايت با انتقال حس همدردي موجب تسلي خاطر و تقليل آلام بيمار و خانوادهاش ميشوند. خدمات درماني هميشه كامل و موفق نيست و اين موضوع را همه بايد بدانيم و زحمات كادر درمان بهخصوص قشر زحمتكش پرستار نبايستي مغفول و بيارج بماند!

اما بايد بپذيريم كه هميشه و همهجا، عدهاي با كمكاري و عدم كارايي باعث خطاهاي پزشكي، پرستاري و در نهايت موجب اتفاقات ناگوار ميشوند و مسئوليتناپذيري در پذيريش خطا و اشتباه در چنين وضعيتي قابل اغماض و چشمپوشي نيست. فرار از مسئوليت و توجيه اتفاقات نهتنها از دردها نميكاهد بلكه موجبات رنجش بيشتر و عدم اعتماد عمومي ميشود. همين وضعيتي كه امروز گرفتار آن هستيم.

كساني كه مسئوليت خطاها و اشتباهات را ميپذيرند - هر چند تا امروز هيچكس با چنين انسان شريف و نمونهاي در ايران روبرو نشده است - با پذيرفتن عدم توانايي و عذرخواهي تسكيني بر زخمها هستند.

هفته گذشته، در بيمارستان امام رضا(ع) شهر كرمانشاه، بيماري بهنام »ملوک مرادي« تقريبا 50 ساله، كه سالهاي طولاني تحت دياليز بوده بعد از عمل پيوند كليه، به بخش منتقل ميشود و به گفته رئيس دانشگاه علومپزشكي استان كرمانشاه، به علت نياز به سرويس بهداشتي، از تخت بيمارستان سقوط کرده و جانش را از دست ميدهد.

***

اما اطلاعرساني و مصاحبههايي كه در اين راستا توسط رئيس و معاون درمان دانشگاه علومپزشكي كرمانشاه، انجام شده پر از تناقض است. تناقضهايي كه فقط پاسخها را زير سئوال نميبرد، بلكه ناهماهنگي رئيس و معاون را صحه ميگذارد. در ادامه چكيدهاي از اين مصاحبهها را ميخوانيد:

کسيبهعنوان همراه بيمار با اين خانم نبوده است

حسين کريم رئيس دانشگاه علومپزشکي کرمانشاه در گفتگو با فارس گفته است: آنگونه که به من اطلاع دادهاند، کسي بهعنوان همراه بيمار با اين خانم نبوده و وقتي که در بخش، تقاضاي رفتن به سرويس بهداشتي ميکند، متاسفانه از تخت بيمارستان سقوط کرده و جانش را از دست ميدهد.

از طرف ديگر ساره محمدي؛ معاون درمان دانشگاه علومپزشکي استان کرمانشاه، گفت: پس از انجام عمل پيوند کليه، در اين بخش اجازه حضور همراه بيمار داده نميشود.

اولين تناقص در پاسخهاي رئيس و معاون، اينجاست؛ بالاخره كسي بايد اين بيمار را همراهي ميكرده يا نه؟

هر چند در سالهاي اخير همراه بيمار، معمول شده و حتي كسبوكار كاذبي هم با اين عنوان به راه افتاده اما بايد يادآور شويم كه همراه بيمار، هيچ وظيفهي قانوني در قبال بيمار ندارد چرا كه آموزش براي نگهداري و پرستاري بيماران، پروسهاي آكادميك و طولاني است و اساسا در بخشهاي آيسييو و سيسييو همراه بيمار اجازه ورود ندارد! حال چگونه است كه رئيس دانشگاه علومپزشكي كرمانشاه از اين موضوع مطلع نيست؟

به نظر ميرسد هيچکدام از عوامل بيمارستان اعم از پزشک، پرستار، بهيار و... در کنار بيمار نبودهاند. عليالقاعده نميتوانيم نبود همراه بر بالين بيمار را دليلي براي سقوط از تخت بدانيم و اين نميتواند دليل محكمهپسندي باشد. پس پرستار يا پرستاراني كه در آن مكان بودهاند، چه وظايفي برعهده داشتهاند؟

گوشهاي از وظيفهاي كه يك پرستار برعهده دارد بدين شرح است: »تامين نيازهاي جسمي، رواني، اجتماعي مددجو در مواردي مانند: تامين بهداشت فردي (پوست و مو، دهان و...)، خواب، استراحت و آسايش، تغذيه و متابوليک (رژيمهاي غذايي، روشهاي تغذيه درماني و...)، دفع (سوندگذاري، شستشوي مثانه، مراقبت از سوندها و درنها، مراقبت از کلستومي، انواع تنقيه و...)، تنفس (تمرينات تنفسي، اکسيژنرساني، ساکشن، مراقبت از تراکئوستومي،...)، گردش خون (u200dبررسي علايم حياتي، توزينروزانه)، تحرک (حرکت در تخت، خروج از تخت، انتقال به صندلي، تغيير وضعيت، انجام حرکات فعال و غيرفعال، بکارگيري از وسايل کمک حرکتي) و...«

به گفته رئيس دانشگاه علومپزشکي کرمانشاه بهنظر ميرسد از سوي کارکنان بيمارستان امام رضا (ع)، قصوري در مورد خدماتدهي به اين خانم متوفي صورت گرفته که در صورت محرز شدن، قول برخورد شديد و جدي داده است!!!

اما معاون درمان دانشگاه علومپزشکي استان کرمانشاه چيز ديگري ميگويد: »هيچ قصوري از سوي پرسنل بيمارستان در اين خصوص انجام نشده است.«

پزشكي قانوني: علت فوت تا يک ماه ديگر اعلام ميشود

مديرکل پزشکي قانوني استان کرمانشاه در تاريخ 11 خرداد سال جاري در گفتگويي با مرصادنيوز گفت: بهمنظور اطلاع از علت فوت بيمار در بيمارستان امام رضا(ع) نمونهبرداري از جسد انجام شده است.

کمالي گفت: اعلام قطعي علت فوت حدود يک ماهي بهطول ميانجامد بههمين دليل اظهار نظر تا پيش از آن زمان امکانپذير نيست.

پزشکي قانوني دليل فوت بيمار کرمانشاهي را نارسايي و ايست قلبي اعلام کرد

اما دکتر ساره محمدي، معاون درمان دانشگاه علومپزشکي استان کرمانشاه در تاريخ 12 خرداد سال جاري به ايرنا گفت: براساس گزارش پزشکي قانوني دليل مرگ اين بيمار ضربه به مغز يا خونريزي مغزي نبوده بلکه بيمار داراي نارساييهاي قلبي و عروقي بوده است.

وقتي كه مديركل پزشكي قانوني در 11 خرداد 95 ميگويد هيچ اظهارنظري تا يك ماه ديگر در اين مورد امكانپذير نيست. چرا دكتر محمدي روز بعد از آن اعلام ميكند پزشكي قانوني دليل بيمار كرمانشاهي را نارسايي و ايست قلبي اعلام كرد؟ مگر ميشود پزشكي قانوني جواب را در يك روز اعلام كند؟ كاري كه پزشك قانوني انجام ميدهد با پزشك عادي متفاوت است. پزشك قانوني در دفاع از جامعه، افراد را تجزيه و تحليل ميكند تا به حقيقت پي ببرد. اما پزشك عادي به مردم كمك ميكند كه دردهاي خود را تحمل كنند و براي آنها تسكيني باشد.

بيمار بعد از پيوند كليه بايد تحت مراقبتهاي ويژه قرار بگيرد. اين نوع از بيماران نبايد فعاليت بدني داشته باشند. چه برسد به اينكه بخواهند از تخت پايين بيايند و كارهاي شخصي خود را انجام دهند. هر چند كه به اين افراد سوند وصل است و نيازي ندارند براي دفع ادرار به سرويس بهداشتي مراجعه كنند. نكتهي ديگري كه بايد به آن اشاره كرد اين است كه: خدماتي كه در بيمارستان براي بيمار ارائه ميشود را نميتوان به همراه بيمار سپرد چون هيچ وظيفهاي در قبال ارائه آن ندارد. وقتي ميگويند متوفي نياز به سرويس بهداشتي داشته و پرستار به او اجازه نميدهد از تخت پايين بيايد. او بايد با هشياري كامل اتاق را ترك ميكرد. قابل توجه عواملي كه ميخواهند خود را از اين قضيه مبرا كنند و قصور كادر درمان را ناديده بگيرند. آيا پرستار نبايد نردههاي تخت را بالا ميكشيد؟ تا اين اتفاق ناگوار نميافتاد.

آنچه كه عيان است چه حاجت به بيان است!

اين اولين اتفاق از اين دست، نيست كه در بيمارستانهاي استان اتفاق ميافتد. مسئوليتهاي عوامل بيمارستان اعم از پزشک، پرستار، بهيار، کمک بهيار و... در اين اتفاق بايد بررسي شود و نبايد اشتباهات را پنهان كرد و ناديده گرفت. بهانههاي مختلفي مثل سابقه بيماري قلبي فرد، نارسايي کليه، دياليزي، سابقه ديابتي متوفي و چاق بودن بيمار، دلايل اصلي مرگ نيستند و با اين بهانهها نبايد از قصور و اهمال چشمپوشي شود. بالاخره آحاد اين جامعه بايد پاي خطاها و اشتباهات خود بايستند، تا زماني كه خطاكار و مجرم راه گريز و فرار داشته باشد، اصلاح و حركت به سمت ترقي و پيشرفت، خواب و خيالي بيش نخواهد بود.

پينوشت: منتشر شده در هفتهنامه نقدحال- شماره 431- 1395/3/16